Een klein rondje Vlaanderen(Online Fietsvertellingen) by Theo Roos - Your Blogging

 Na een lange rit van 250 kilometer rijd ik Oudenaarde binnen. Ik rijd het centrum in en zie het Centrum voor de Ronde van Vlaanderen recht voor me. Hier is vandaag mijn startpunt. Ik zoek een parkeerplek voor mijn auto en kleed mij om. Het is kwart over twee als ik van start ga.

Eerst draai ik wat door Oudenaarde en kies vervolgens langs de Schelde mijn weg naar het Vlaamse land. Ik passeer de Onze-Lieve-Vrouwekerk, de geboortekerk van Pamele. Een kerk die al ruim 750 jaar aan de oever van de Schelde staat.

 

Zodra ik Oudenaarde uitrijd, zie ik de weg gelijk omhoog lopen. Ik mag meteen klimmen, de Achterberg. De klim is 1.600 meter lang met een gemiddeld stijgingspercentage van 4,3% en een maximum van 11,3%. Daar krijg ik het wel warm van. Maar, hoewel met het kleinste verzet, ik fiets gewoon naar boven. Na een korte afdaling is het volgende obstakel een feit, de Wolvenberg. Deze klim is zelfs nog steiler, namelijk 6,3% gemiddeld, en met een maximum van 13,3%. Gelukkig is de klim al na 800 meter ten einde. Na de zogenaamde top, stijgt de weg nog even door. ik maak hier voor het eerst kennis met de kasseien. 
Ik word hierna wel verwend met een heerlijk steile afdaling, waar ik dan ook gelijk mijn maximum snelheid van vandaag, net boven de 60, aantik. Na de afdaling wordt het wat vlakker, maar het wordt er niet makkelijker op, want de ene kasseienstrook wisselt de andere hier af.
Zachtjes glooiend ritst de weg zich door het typisch Vlaamse landschap met akkers, waar vooral veel mais staat. Ik rijd door Etikhove, dat iets hoger in het land ligt en ervaar hier hoe het is te klimmen op kasseien, de Stationsberg wordt daardoor toch best een lastig obstakel. En toch vind ik het leuk!

De Steenbeekdries is het volgende obstakel. Gelukkig niet al te lang, slechts 700 meter en niet al te steil (gemiddeld 5,3%, maximaal 6,7%). De afdaling is snel, maar ik moet al snel weer in de remmen, want de volgende kasseienstrook dient zich aan.
Nadat ik de Taaienberg van de ongecategoriseerde kant heb beklommen mag ik er aan de bekende kant af. Een korte, maar steile afdaling (800 meter, maximaal 18%). Aan de voet van de klim naar de Bossenaarberg kijk ik even naar het landschap, wat me hier wel heel Limburgs aandoet.

 

De klim is vrij lang, 1700 meter, maar goed te doen (gemiddeld 2,2%, maximaal 8,0%). Het enige vervelend eis wel dat het laatste stuk van de klim uit een ondergrond van kasseien bestaat. Ik klim al niet zo top, en met die rotstenen onder me, valt het helemaal niet mee. Maar weer word ik beloond met een steile afdaling, die ik vol overtuiging inga.

 

De weg is hier opgebouwd uit basaltblokken, waardoor je iedere paar meter over een soort van spleet in de weg rijd. Dat geeft wel een heel bijzonder geveol. Genietend laat ik me naar beneden trekken door de zwaartekracht, ervan overtuigd dat mij al snel weer een nieuwe uitdaging wacht. En ja hoor, opeens kijk ik naar een kasseistrook die fors omhoog gaat, de Eikenberg. De kasseien lijken tegen de heuvel aangegooid en 1175 mater lang worstel ik me omhoog tegen deze heuvel die al sinds de jaren vijftig is opgenomen in de Ronde van Vlaanderen. En nu begrijp ik waarom, want met een maximum van 9,5% en een gemiddelde van 4,6% is dit een echte kuitenbijter.

 

Ik stop even om wat te drinken, want van al dat schudden en hobbelen heb ik dorst gekregen. De O2 Life drankjes smaken me goed en zijn echt verfrissend. Vandaag geniet ik van de sinasappelsmaak. Met een korte klim bereik ik Boskant, waarna ik de druk even van de pedalen kan halen in de gematigde afdaling tussen de bomen door.
De weg is hier opgebroken en een omleiding wijst mij een totaal verkeerde kant uit. Ik besluit de gok dan maar te wagen en moet even later met mijn fiets op mijn schouder langs de werkzaamheden lopen, waarna ik weer op mijn fiets klim voor de laatste kilometers. Ik daal af, hobbelend over kasseien, en rijd vervolgens door Rekkum heen (waarom krijg ik toch zulke rare associaties bij deze plaatsnaam?) richting Oudenaarde.

 

In het plaatsje Egypte, nooit gedacht dat ik dat hier zou tegenkomen (zo dicht bij Nazareth) en zie uit mijn ooghoek een fietsenwinkel. De winkel is dicht, amar ik zie dat de werkplaats open is. Ik rijd naar binnen en bied mijn fiets ter herstel aan. De kasseien hebben namelijk mijn versnelling doen lostrillen. De fietsenmaker heeft het euvel in een paar tellen verholpen en wil niets voor het herstel rekenen. ik ben superblij, want ik kan weer naar mijn grote blad schakelen. Vrolijk rijd ik door Oudernaarde,w aar ik vlak voor mijn eindstreep wordt opgehouden door een openstaande hefbrug.

 

Als d ebrug weer dicht is, rijd ik aan de andere kant van d Schelde snel naar mijn auto,w aar ik mij provisorisch omkleed en achter het stuur stap voor een ritje van ruim 60 kilometer naar mijn hotel, waar ik even later kan genieten van een heerlijk warm bad.

Een korte video-impressie




Nog geen reacties
Klik hier om een reactie te plaatsen

Routegegevens

Oudenaarde Achterberg Edelare Boembeke Dolage Maarke-Kerkum Etikhove Nukerke Bossenare Volkegem Rekkum Natendries Boskant Kerkgate Mater Rekkem Dollage Egypte Oudenaarde